موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٥ - سوم از واجبات منى تقصير
موى ابرو بايد ناخن بگيرند، و اگر آن را هم نداشتند تيغ را به سر بكشند كافى است.
مسأله ٩- تراشيدن ريش كفايت نمىكند از تقصير.
مسأله ١٠- اكتفا كردن به تقصير موى زير بغل يا عانه محل اشكال است.
مسأله ١١- محل تراشيدن سر و تقصير نمودن منى است، و جايز نيست اختياراً در غير آنجا.
مسأله ١٢- احتياط آن است كه در روز عيد باشد اگرچه بعيد نيست جواز تأخير تا آخر ايام تشريق.
مسأله ١٣- اگر كسى سر نتراشيد و تقصير نكرد در منى و از آنجا كوچ كرد بايد مراجعت كند و عمل را انجام دهد، و فرقى نيست در اين حكم بين كسى كه عمداً ترك كرده يا نسياناً و سهواً يا به واسطه مسأله ندانستن.
مسأله ١٤- اگر براى اين شخص ممكن نشود برگشتن به منى هرجا كه هست سر بتراشد يا تقصير كند، و موى خود را بفرستد به منى در صورت امكان، و مستحب است كه مو را در منى دفن كند در محل خيمه خود.
مسأله ١٥- جايز نيست طواف حج بكند قبل از تقصير يا سر تراشى، و همچنين سعى را جايز نيست جلو بيندازد.
مسأله ١٦- اگر قبل از سر تراشى يا تقصير طواف و سعى كند از روى سهو يا جهل به حكم، بايد برگردد و سر بتراشد يا تقصير كند، و پس از آن طواف و نماز آن و سعى را بهجا آورد، و اگر نمىتواند به منى برگردد هر جا هست سر بتراشد و تقصير كند و اعاده كند طواف و نماز و سعى را.
مسأله ١٧- اگر از روى علم و عمد اين كار را كرده بايد علاوه بر اعاده طواف و نماز و سعى يك گوسفند ذبح كند.
مسأله ١٨- اگر فقط طواف را از روى علم و عمد مقدم داشته گوسفند لازم است،