موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٠ - مسائل متفرقه و استفتائات هَدى
٢٦ س- شخصى به اعتماد نايب خود در رَمى، ذبح كرده و حلق نموده است، بعد معلوم شده كه نايب از جانب او رَمى ننموده است، آيا ذبح و حلق او صحيح است؟
ج- كفايت مىكند.
٢٧ س- شخصى در قربانى كسى را نايب خود كرد، و پس از آن به ديگرى نيابت داد، ولى شخص اول ذبح نمود، آيا صحيح است؟
ج- اگر اولى را از وكالت عزل نكرده كافى است. و مجرد نيابت دادن به دومى، عزل اولى از نيابت نيست.
٢٨ س- شخصى با جهل به اشتراط مؤمن بودن ذابح، قربانى خود را به ديگرى واگذار كرده كه ذبح نمايد، بعد از ذبح متوجه مسأله شده است، وظيفه او چيست؟
ج- اگر مؤمن بودن ذابح معلوم نيست، بايد دومرتبه قربانى كند.
٢٩ س- كسى را وكيل در قربانى نموده، آيا وكيل مىتواند به ديگرى وكالت دهد؟
ج- اگر وكالت داده كه وكيل، خودش قربانى كند، نمىتواند به ديگرى بدهد.
٣٠ س- اگر ذبح قربانى شخصى توسط غير مؤمن صورت گرفته باشد، آيا تكرار آن بايد در ايام تشريق باشد؟
ج- اگر در بقيه ذيحجه تا آخر آن هم قربانى شود كافى است؛ اگرچه تأخير آن از ايام تشريق جايز نيست.
٣١ س- مُحرمى كه لباس احرامش بر اثر ذبح نجس شده، مىتواند به مقدارى كه براى ديگران ذبح مىكند، در لباس احرام نجس باشد؟
ج- در صورت امكان بايد لباس خود را تطهير كند، و اگر نكرد ضررى به احرام يا ذبح ندارد.
٣٢ س- در مناسك نوشته: «واجب است احتياطاً كه قربانى را از روز عيد تأخير نيندازند» حال اگر كسى بدون عذر تأخير انداخت، به غير از حرمت تكليفى، عواقب ديگرى هم دارد؟