موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٣ - مستحبات وقوف به عرفات

مستحبات وقوف به عرفات‌

در وقوف به عرفات چند چيز مستحب است:

١- با طهارت بودن در حال وقوف.

٢- غسل نمودن، و بهتر آن است كه نزديك ظهر باشد.

٣- آنچه موجب تفرق حواس است از خود دور سازد تا آن كه قلب او متوجه جناب اقدس الهى گردد.

٤- نسبت به قافله‌اى كه از مكه مى‌آيد وقوف شخص در طرف دست چپ كوه واقع گردد.

٥- وقوف او در پايين كوه و در زمين هموار بوده باشد، و بالا رفتن كوه مكروه است.

٦- در اول وقت، نماز ظهر و عصر را به يك اذان و دو اقامه به‌جا آورد.

٧- قلب خود را به حضرت حق جلّ و علا متوجه ساخته و حمد الهى و تهليل و تمجيد نموده و ثناى حضرت حق را به‌جا آورد، پس از آن صد مرتبه‌ «أَللَّهُ أَكْبَرُ» و صد مرتبه سوره «توحيد» را بخواند و آنچه خواهد دعا نمايد و از شيطان رجيم به خدا پناه ببرد و اين دعا را نيز بخواند:

«أَللَّهُمَّ رَبَّ الْمَشَاعِرِ كُلِّهَا فُكَّ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ، وَأَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلَالِ، وَادْرَأْ عَنِّي شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ، أَللَّهُمَّ لَاتَمْكُرْ بِي وَلَا تَخْدَعْنِي وَلَا تَسْتَدْرِجْنِي يَا أَسْمَعَ السَّامِعينَ وَيَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ وَيَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِينَ وَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، أَسْأَ لُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا».

و به جاى كذا و كذا حاجت خود را نام ببرد، پس دست به آسمان بردارد و بگويد:

«أَللَّهُمَّ حَاجَتِي إِلَيْكَ الَّتِي إِنْ أَعْطَيْتَنِيهَا لَمْ يَضُرَّنِي مَا مَنَعْتَنِي وَإِنْ مَنَعْتَنِيهَا لَمْ يَنْفَعْنِي مَا أَعْطَيْتَنِي، أَسْأَ لُكَ خَلَاصَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ، أَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، وَمِلْكُ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، وَأَجَلِي‌