موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠ - مسائل متفرقه و استفتائات استطاعت

ج- اگر مجرد وعده بوده است، لازم نيست اداى آن، و اگر مهر قرار داده شده بايد به آن عمل كند.

٤٠ س- اينجانب كه به علت كهولت سن و بالا بودن قند خون و امراض ديگر قادر به انجام فريضه حج نمى‌باشم، آيا مى‌توانم نيابتاً از طرف خود كسى را حج بفرستم يا خير؟

ج- اگر قبلًا از جميع جهات مستطيع بوده‌ايد وليكن اقدام بر انجام حج نكرده‌ايد و در نتيجه حج بر شما مستقر شده و فعلًا در اثر پيرى يا بيمارى كه اميد خوب شدن نباشد تمكن از سفر حج نداريد، واجب است كسى را نايب بگيريد تا براى شما حج به‌جا آورد.

٤١ س- شخصى پدرش وصيت كرده است كه فرزندش از جانب او حج به‌جا آورد، بعد از مرگ پدر، فرزند مستطيع مى‌شود. آيا لازم است حج خود را بر حج پدر مقدم بدارد، و اگر حج خود را مقدم بدارد آيا صحيح است يا نه؟

ج- اگر قبل از آن كه پسر مستطيع شود، پدر او را اجير كرده كه بعد از فوت او در سال اول حج براى پدر انجام دهد يا نسبت به مدت، مطلق بوده كه منصرف به سال اول است و پسر قبل از استطاعتِ خود اجاره را قبول كرده، لازم است سال اول بعد از فوت پدر حج نيابى براى پدر انجام دهد. و در غير اين صورت بايد براى خودش حج كند. و در صورت اول اگر براى خودش حج به‌جا آورد صحيح است، گرچه در مخالفت اجاره معصيت كرده است. ولى در صورت دوم اگر حج نيابى به‌جا آورد صحيح نيست، و نه براى خودش واقع مى‌شود و نه براى پدرش، و حج بر خودش مستقر مى‌شود كه بايد به هر نحو شده در سال بعد اتيان كند و اگر به‌جا نياورد در سال‌هاى بعد با مراعات فوراً ففوراً انجام دهد. و بايد معلوم باشد كه مجرد وصيت به حج بدون استيجار فرزند، نيابت را بر او واجب نمى‌كند هرچند وصيت را قبول كرده باشد. بنابراين در فرض استطاعت فرزند بعد از فوت پدر بايد براى خودش حج به‌جا آورد و نيابت صحيح نيست.