موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١ - مقدمه

مقدمه‌

بدان كه بر هر مكلّف كه جامع شرايط باشد وجوب حج به دليل قرآن و احاديث وارده از نبى اكرم و ائمه معصومين عليهم السلام ثابت است. حج يكى از اركان دين است و از ضروريات آن به شمار مى‌رود. ترك حج با اقرار به وجوب، يكى از گناهان كبيره و با انكار، موجب كفر است. خداوند متعال در قرآن مجيد فرمود: «وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ».

شيخ كلينى قدس سره به طريق معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده كه هر كس از دنيا رود و حَجة الاسلام را به‌جا نياورد، بدون اين كه او را حاجتى ضرورى باشد يا آن كه به جهت بيمار شدن از آن باز ماند يا آن كه پادشاهى از رفتن آن جلوگيرى نمايد، چنين كسى در حال مردن به يهوديت يا نصرانيت از دنيا خواهد رفت. اين آيه و اين روايت در اهميت حج و وجوب آن كافى است، و روايات بسيارى در اين دو قسمت وارد شده كه اين مختصر، گنجايش ذكر آنها را ندارد، و چون كه مستحبات حج، بيش از آن است كه در اين رساله بيان شود، لذا به بيان مقدارى از آنها اكتفا كرده و بقيه را به كتب مفصله وامى‌گذاريم كه به‌جا آوردن آنها به اميد ثواب اشكالى ندارد، و نظر به اين كه اين مناسك براى فارسى‌زبانان مى‌باشد و تكليف آنها عمره و حج تمتع است، اكتفا به‌