موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٠ - واجبات طواف

احتياط آن است كه به دستور مسأله چهارم عمل كند، و در اين فرض نيز به احتياط واجب كفايت نمى‌كند تمام كردن دور را از آن‌جايى كه از روى ديوار رفته است.

پنجم- بودن طواف است بين خانه كعبه و مقام حضرت ابراهيم عليه السلام از همه اطراف.

و در اين‌جا چند مسأله است:

مسأله ١- مراد از اين كه طواف بين كعبه و مقام باشد آن است كه ملاحظه شود مسافتى را كه ميان خانه و مقام ابراهيم عليه السلام است و در همه اطراف خانه كعبه طواف كننده از آن مقدار دورتر نباشد از خانه كعبه (و مابين مقام و خانه چنانچه گفته‌اند تقريباً بيست و شش ذراع و نصف است) پس در همه اطراف بايد همين قدر بيشتر دور نباشد.

مسأله ٢- اگر شخص از پشت مقام ابراهيم طواف كند كه مقام ابراهيم هم داخل در طوافش شود طوافش باطل است و بايد اعاده كند.

مسأله ٣- اگر بعضى از دورها را از پشت مقام طواف كند بايد آن دور را با اعاده همان جزء تمام كند و احوط آن است كه طواف را هم اعاده كند اگرچه ظاهراً اعاده لازم نباشد، بلكه بعيد نيست كفايت اعاده همان جزء.

مسأله ٤- چون در طرف حجر اسماعيل عليه السلام محل طواف تنگ مى‌شود- زيرا كه مقدار حِجْر از آن كاسته مى‌شود- و چنانچه گفته‌اند تقريباً شش ذراع و نيم براى محل طواف باقى مى‌ماند بايد در طواف از آن جانب، بيشتر از شش ذراع ونيم دور نشوند.

مسأله ٥- اگر از جانب حجر اسماعيل عليه السلام بيشتر از شش ذراع و نيم در دور زدن دور شد اظهر آن است كه آن جزء را اعاده كند و از مطاف دور بزند.

ششم- خروج طواف كننده است از خانه و آنچه از آن محسوب است.

و در اين‌جا چند مسأله است:

مسأله ١- در اطراف ديوار خانه يك پيش آمدگى است كه آن را «شاذروان» گويند،