موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٧ - فصل دوم واجبات احرام
مسأله ٣- اگر عمره را به ريا يا غير آن باطل كند احتياط واجب آن است كه حج افراد بهجا آورد و پس از آن عمره مفرده بهجا آورد و در سال ديگر حج را اعاده كند.
مسأله ٤- اگر حج را به نيت خالص بهجا نياورد و به ريا و غير آن باطل كند بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند.
مسأله ٥- اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به نيت خالص نياورد و به ريا و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند پس در عمره حكم بطلان عمره را دارد و در حج حكم بطلان حج را، ولى اگر محل جبران باقى است و جبران كرد عملش صحيح مىشود، گرچه معصيتكار است.
مسأله ٦- اگر به واسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگر به جاى نيت عمره تمتع، حج تمتع را قصد كند پس اگر در نظرش آن است كه همين عمل را كه همه بهجا مىآورند او هم بهجا آورد و گمان كرده جزء اول از دو جزء حج، اسمش حج تمتع است ظاهراً عمل او صحيح است و عمره تمتع است، و بهتر آن است كه نيت را تجديد كند.
مسأله ٧- اگر به واسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگر گمان كند كه حج تمتع بر عمره تمتع مقدم است و نيت حج تمتع كند به عزم اين كه پس از احرام برود به عرفات و مشعر و حج بهجا آورد و عمره را پس از آن بهجا آورد احرام او باطل است، و بايد در ميقات تجديد احرام كند، و اگر از ميقات گذشته است بايد در صورت امكان برگردد به ميقات و مُحرم شود، والّا از همانجا مُحرم شود، و اگر وارد حرم شده و ملتفت شد بايد در صورت امكان از حرم خارج شود و مُحرم شود، والّا در همانجا مُحرم شود.
دوم- تلبيه؛ يعنى لبيك گفتن و صورت آن بنابر اصح آن است كه بگويد:
«لَبَّيْكَ أَللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ».
و به اين مقدار اگر اكتفا كند مُحرم شده و احرامش صحيح است، و احتياط مستحب آن است كه پس از آن كه چهار «لبيك» را به صورتى كه گفته شده گفت، بگويد: