موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠ - حج استحبابى

حج استحبابى‌

مسأله ١- مستحب است كسى كه شرايط وجوب حج را ندارد از بلوغ و استطاعت و غير آنها، در صورت امكان حج به‌جا آورد و همچنين بر كسى كه حج واجبش را انجام داده است مستحب است دومرتبه به حج برود، و مستحب است تكرار حج در هر سال، بلكه مكروه است پنج سال متوالى آن را ترك كند، و مستحب است در وقت خارج شدن از مكه نيّت برگشتن نمايد، و مكروه است قصد برنگشتن داشته باشد.

مسأله ٢- مستحب است از طرف خويشاوندان يا غير آنها حج به‌جا آورد تبرّعاً، چه زنده باشند يا مرده و همچنين از طرف معصومين، و نيز طواف از طرف آنها و غير آنها مستحب است به شرط آن كه در مكه نباشند يا معذور باشند.

مسأله ٣- كسى كه زاد و راحله ندارد مستحب است قرض كند و به حج برود در صورتى كه مى‌تواند قرض را ادا كند.

مسأله ٤- با مال حرام جايز نيست به حج برود، و اگر مال او مشتبه است و علم به حرمت آن ندارد مى‌تواند آن را صرف كند.

مسأله ٥- بعد از فارغ شدن از حج استحبابى مى‌تواند ثواب آن را به ديگرى هديه كند همچنان كه در وقت شروع مى‌تواند آن را نيت كند.

مسأله ٦- كسى كه مال ندارد تا با آن حج به‌جا آورد مستحب است ولو با اجاره دادن خودش و نيابت از ديگرى نيز به حج برود.