موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٥ - حكم محصور و مصدود

حكم محصور و مصدود

مسأله ١- مصدود عبارت است از كسى كه دشمن او را منع كند از عمره يا حج به تفصيلى كه مى‌آيد. و محصور آن است كه به واسطه مرض ممنوع شود از عمره يا حج.

مسأله ٢- كسى كه مُحرم شد به احرام عمره يا احرام حج، واجب است عمره و حج را تمام كند و اگر نكند به احرام باقى خواهد ماند.

مسأله ٣- اگر كسى احرام عمره را بست و بعد از آن دشمنى يا كسى ديگر از قبيل عُمّال دولت يا غير آنها او را منع كنند از رفتن مكه، و راه ديگرى نباشد جز آن راهى كه ممنوع است يا اگر باشد مؤونه آن را نداشته باشد مى‌تواند در همان محل كه ممنوع شده يك شتر يا يك گاو يا يك گوسفند قربانى كند و از احرام خارج شود، و احتياط واجب آن است كه به نيت تحليل قربانى كند، و به احتياط واجب قدرى از مو يا ناخن خود را بگيرد، و در اين صورت بر او همه چيز حلال مى‌شود حتى زن.

مسأله ٤- اگر كسى به احرام عمره وارد مكه شد و دشمن يا كسى ديگر او را از به‌جا آوردن اعمال عمره منع كرد همان حكم مسأله پيش را دارد، بلكه بعيد نيست كه اگر از طواف يا سعى نيز منع كند همين حكم را داشته باشد.

مسأله ٥- كسى را كه به واسطه بدهكارى كه ندارد بدهد، حبس كنند يا به ظلم حبس كنند حكم سابق را دارد.