موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٥ - مسائل و استفتائات متفرقه

مسأله ١١- اگر بعد از مشغول شدن به حج تمتع شك كند كه عمره تمتع را به‌جا آورده يا نه يا شك كند كه صحيح به‌جا آورده يا نه اعتنا نكند و عملش صحيح است.

مسأله ١٢- در هر يك از اعمال عمره و حج اگر شك كند بعد از آن كه وارد عملى شده باشد كه مترتب بر اوست اعتنا نكند، چه شك كند كه آورده يا نه، يا شك كند كه صحيح آورده يا فاسد.

مسأله ١٣- بايد عمره تمتع و حج تمتع هر دو در ماه‌هاى حج واقع شود، و ماه‌هاى حج؛ شوال و ذى القعده و ذى الحجه است. پس اگر كسى در شوال يا ذى القعده عمره تمتع به‌جا آورد و در موقع حج، حج تمتع به‌جا آورد صحيح است، و اگر قبل از شوال بخواهد عمره تمتع به‌جا آورد صحيح نيست اگرچه بعض اعمال عمره قبل از شوال واقع شود و بقيه در شوال يا ساير ماه‌هاى حج.

مسأله ١٤- كسى كه به احرام عمره تمتع وارد مكه شد در صورتى كه حج او فوت شده قصد عمره مفرده كند، و به همان احرامى كه بسته، عمره مفرده به‌جا آورد و از احرام خارج شود، و اگر حج بر او مستقر بوده يا سال ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد بايد به حج برود.

مسأله ١٥- شرايطى كه براى هَدى است كه در حج تمتع بايد ذبح كند هيچ يك در حيوانى كه براى كفاره تقصير بايد قربانى كند معتبر نيست پس مى‌تواند گوسفند خصى و معيوب را براى كفاره قربانى كند.

مسأله ١٦- غير از هَدى تمتع از هَدى‌هايى كه براى كفاره يا چيز ديگر بر انسان واجب مى‌شود نمى‌تواند شخص كفاره دهنده از گوشت آنها بخورد، و اما از قربانى استحبابى، جايز است بخورد.

مسأله ١٧- مصرف كفارات، فقرا و مساكين هستند.

مسأله ١٨- اگر در حرم چيزى پيدا كرد برداشتن آن كراهت شديد دارد، بلكه احتياط در برنداشتن است.