موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٤ - مسائل و استفتائات متفرقه

مسأله ٥- در تقصيرهايى كه در عمره تمتع كرده است احتياط واجب آن است كه گوسفند يا غير آن را در مكه سر ببرد، و اگر در حج تقصير كرد در منى‌ سر ببرد، و اگر ترك كرد آن را و برگشت به محل خود، در محل خود بكشد و صدقه بدهد.

مسأله ٦- كسى كه در ميقات يا محاذى آن يا جاى ديگرى كه تكليف اقتضا مى‌كرد مُحرم شد نمى‌تواند احرام خود را به‌هم بزند و مُحل شود براى رفتن به مدينه منوره يا براى مقصد ديگرى، و اگر لباس احرام را هم بكند و قصد بيرون آمدن از احرام را بكند احرامش به‌هم نمى‌خورد، و آنچه به واسطه احرام بر او حرام شده حلال نمى‌شود، و اگر كارى كه موجب كفاره است به‌جا آورد بايد كفاره بدهد.

مسأله ٧- اگر به واسطه عذرى مثل مرض نتواند لباس دوخته خود را بكند و لباس احرام بپوشد بايد در ميقات يا محاذات آن نيت عمره و يا حج كند و لبّيك بگويد، و كافى است، و هر وقت عذرش برطرف شد جامه دوخته را بكند، و اگر لباس احرام نپوشيده بپوشد، و لازم نيست به ميقات برگردد، ولى براى پوشيدن لباس دوخته بايد يك گوسفند قربانى كند.

مسأله ٨- كسى كه از روى ندانستن مسأله يا نسيان از حكم يا موضوع يا غفلت، بعضى از محرّمات احرام را ارتكاب نموده كفاره ندارد مگر صيد كه در هر صورت كفاره دارد، پس در غير صيد ارتكاب از روى عمد و علم موجب كفاره است.

مسأله ٩- عمره تمتع و حج تمتع بايد در يك سال واقع شوند، پس اگر در يك سال عمره تمتع به‌جا آورد و در سال ديگر حج تمتع صحيح نمى‌باشد.

مسأله ١٠- كسى كه وظيفه‌اش حج تمتع است بايد در حالى كه مى‌خواهد احرام عمره ببندد نيت آن داشته باشد كه عمره تمتع كند و بعد از آن حج تمتع اگرچه به نيت ارتكازى اجمالى، پس اگر نيت عمره مفرده بكند و بعد بخواهد آن را عمره تمتع قرار دهد حج او اشكال پيدا مى‌كند.