موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٦ - فصل پنجم واجبات بعد از اعمال منى

نمى‌شود، لكن ركن نيست و ترك عمدى آن موجب باطل شدن حج نمى‌شود، بلكه واجب است بر كسى كه حج كرده آن را به‌جا آورد، و اگر به‌جا نياورد زن بر او حلال نمى‌شود، بلكه آنچه از زن بر او حرام شده بود مثل عقد كردن و خطبه كردن و شاهد شدن نيز بر او حلال نمى‌شود بنابر احتياط واجب.

مسأله ١٢- جايز نيست مقدم داشتن سعى را بر طواف زيارت يا بر نماز آن اختياراً، و جايز نيست مقدم داشتن طواف نساء را بر طواف زيارت و بر سعى اختياراً، و اگر مقدم داشت اعاده كند تا ترتيب حاصل شود.

مسأله ١٣- جايز است طواف نساء را قبل از سعى به‌جا آورد در حال ضرورت مثل ترس از حيض و نتوانستن اقامت به مكه تا زمان پاكى، لكن احتياط در آن است كه نايب بگيرد كه بعد از آن به‌جا آورد.

مسأله ١٤- اگر سهواً طواف نساء را قبل از سعى به‌جا آورد يا به واسطه ندانستن حكم مقدم بدارد طواف و سعيش صحيح است، و احتياط در اعاده طواف است.

مسأله ١٥- اگر طواف نساء را سهواً به‌جا نياورد تا برگشت از حج پس اگر مى‌تواند بايد خودش برگردد و به‌جا بياورد، و اگر نمى‌تواند يا مشقت دارد نايب بگيرد و پس از به‌جا آوردن، زن به او حلال مى‌شود.

مسأله ١٦- اگر كسى طواف واجب را- چه طواف عمره و چه طواف حج و چه طواف نساء- فراموش كرد و برگشت و با زن نزديكى كرد بايد يك هَدى در مكه قربانى كند، و احتياط آن است كه شتر باشد، و اگر مى‌تواند خودش برود و طواف و نماز آن را به‌جا آورد. و احتياطاً در غير طواف نساء سعى را هم به‌جا آورد. و اگر نمى‌تواند يا مشقت دارد نايب بگيرد.

مسأله ١٧- اگر كسى طواف را چه طواف عمره يا طواف زيارت از روى جهل به مسأله به‌جا نياورد و برگشت به محل خود بايد حج را اعاده كند و يك شتر قربانى كند.