موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٠ - دوم از واجبات منى ذبح

مسأله ٦- يك گوسفند، كمتر چيزى است كه كافى است براى ذبح، لكن هرچه بيشتر ذبح كند افضل است، و در روايت است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم صد شتر همراه آوردند، سى و چهار تاى آنها را براى حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نحر كردند و شصت و شش تاى آنها را براى خودشان.

مسأله ٧- اگر هَدى يافت نشود قيمت آن را پيش شخص امينى بگذارد كه در بقيه ذى الحجه بگيرد و در منى‌ ذبح كند، و اگر در اين سال ممكن نشود سال بعد اين كار را بكند.

مسأله ٨- اگر هَدى ناقص يافت شود (از غير جهت خصى بودن كه گذشت) احتياط واجب آن است كه آن را ذبح كند و يك هَدى تام هم در بقيه ذى الحجه، و اگر نشد در سال آينده ذبح كند، و احتياط بهتر آن است كه جمع كند بين هَدى ناقص و هَدى تام به طورى كه گفته شد و روزه به نحوى كه ذكر شد.

مسأله ٩- احتياط واجب آن است كه ذبح هَدى را از روز عيد تأخير نيندازد.

مسأله ١٠- اگر به واسطه عذرى مثل فراموشى يا غير آن ذبح را در روز عيد نكرد احتياط واجب آن است كه در ايام تشريق ذبح كند، و اگر نشد در بقيه ماه ذى الحجه، و در تأخير عمدى نيز همين حكم است.

مسأله ١١- اگر حيوانى را به گمان آن كه صحيح و سالم است ذبح كرد بعد معلوم شد كه مريض يا ناقص بوده كافى نيست، و بايد دوباره ذبح كند.

مسأله ١٢- اگر حيوانى را به گمان چاقى ذبح كرد بعد معلوم شد لاغر است كافى است.

مسأله ١٣- اگر حيوانى را به گمان لاغرى خريد و به اميد آن كه چاق درآيد براى اطاعت خدا رجاءً ذبح كرد و بعد معلوم شد چاق است كافى است.

مسأله ١٤- اگر احتمال نمى‌داد كه حيوان چاق است يا احتمال مى‌داد لكن از روى‌