موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٢ - مستحبات وقوف به مشعر الحرام

٥ س- شخصى وقوف عرفات و مقدارى از وقوفِ لَيْلى مَشْعر را درك كرده و عمداً قبل از طلوع فجر رفته است به منى‌، براى بردن اثاث و كار ديگرى، و قصد داشته است كه مجدداً به مشعر برگردد ولى در منى‌ خوابش برده، وظيفه چنين حاجى‌اى چيست؟

ج- با فرض اين كه ترك اختيارى مشعر عمدى نبوده، در فرض مرقوم، اضطرارى كافى است، ولى اگر شب، نيت وقوف نداشته بايد اضطرارى روز را درك كند. ولى اگر نايب است كافى نيست.

مستحبات وقوف به مشعر الحرام‌

بدان‌كه مستحب است با تن و دلى آرام از عرفات به سوى مشعر الحرام متوجه شده و استغفار نمايد، و همين كه از طرف دست راست به تلّ سرخ رسيد بگويد:

«أَللَّهُمَّ ارْحَمْ تَوَقُّفِي، وَزِدْهُ فِي عَمَلِي، وَسَلِّمْ لِي دِينِي، وَتَقَبَّلْ مَنَاسِكِي».

و در راه رفتن ميانه‌روى نمايد و كسى را آزار ندهد، و مستحب است نماز شام و خفتن را تا مُزْدَلفه به تأخير اندازد اگرچه ثلث شب نيز بگذرد، و ميان هر دو نماز به يك اذان و دو اقامه جمع كند، و نوافل مغرب را بعد از نماز عشا به‌جا آورد، و در صورتى كه از رسيدن به مُزدَلفه پيش از نصف شب مانعى رسيد، بايد نماز مغرب و عشا را به تأخير نيندازد و در ميان راه بخواند، و مستحب است كه در وسط وادى از طرف راستِ راه نزول نمايد، و اگر حاجى صروره باشد مستحب است كه در مشعر الحرام قدم بگذارد و مستحب است كه آن شب را به هر مقدار كه ميسور باشد به عبادت و اطاعت الهى به سر برد و اين دعا را بخواند:

«أَللَّهُمَّ هَذِهِ جَمْعٌ، أَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ أَنْ تَجْمَعَ لِي فِيهَا جَوَامِعَ الْخَيْرِ، أَللَّهُمَّ لَاتُؤْيِسْنِي مِنَ الْخَيْرِ الَّذِي سَأَلْتُكَ أَنْ تَجْمَعَهُ لِي فِي قَلْبِي، وَأَطْلُبُ إِلَيْكَ أَنْ تُعَرِّفَنِي مَا عَرَّفْتَ أَوْلِيَاءَكَ فِي مَنْزِلِي هَذَا، وَأَنْ تَقِيَنِي جَوَامِعَ الشَرِّ».