موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٩ - فصل سوم وقوف به مشعر الحرام

دارند و از براى وقوف به مشعر دو قسم اضطرارى است، پس به ملاحظه ادراك هر دو موقف يا يكى از آنها در وقت اختيارى يا اضطرارى مفرداً و مركباً و به ملاحظه ترك عمدى يا جهلى يا نسيانى اقسام زيادى دارد كه در اين‌جا آنچه مورد ابتلا ممكن است بشود ذكر مى‌شود:

اول- آن كه مكلف، درك هر دو موقف كند در وقت اختيارى؛ يعنى از ظهر روز عرفه، عرفات را و بين الطلوعين صبح دهم، مشعر را درك كند، پس اشكالى در صحت حج او نيست.

دوم- آن كه هيچ يك از دو موقف را درك نكند نه اختيارى آنها را و نه اضطرارى را، پس اشكالى نيست در بطلان حج او، و بايد به همان احرام حج عمره مفرده كه عبارت است از طواف و نماز آن و سعى و تقصير و طواف نساء و نماز آن به‌جا آورد و از احرام مُحل شود، و اگر گوسفند همراه داشته باشد احتياطاً ذبح كند، و بايد سال ديگر، حج به‌جا آورد اگر شرايط استطاعت را دارا باشد، در صورتى كه درك نكردن موقف به واسطه عذر باشد.

مسأله ١- اگر درك نكردن دو موقف كه ذكر شد از روى تقصير بوده حج بر او مستقر مى‌شود و بايد سال ديگر چه شرايط باشد يا نباشد به حج برود.

مسأله ٢- احتياط مستحب آن است كه اين شخص كه حج او باطل شد و بايد عمره به‌جا آورد نيت عدول به عمره مفرده بكند.

سوم- آن كه درك كند اختيارى عرفه را با اضطرارى مشعر در روز؛ يعنى اضطرارى نهارى مشعر را، پس اگر اختيارى مشعر را عمداً ترك كرده باشد حج او باطل است و الّا صحيح است.

چهارم- آن كه درك كرده باشد اختيارى مشعر را با اضطرارى عرفه، پس اگر اختيارى عرفه را عمداً ترك كرده حج او باطل است و الّا صحيح است.