موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٨ - فصل پنجم نماز طواف

است كه پشت مقام به‌جا آورد [به طورى‌] كه سنگى كه مقام است بين او و خانه كعبه واقع شود، و بهتر آن است كه هرچه ممكن باشد نزديك‌تر بايستد، لكن نه به طورى كه مزاحمت با سايرين كند.

مسأله ٧- اگر به واسطه زيادى جمعيت نتوانست پشت مقام بايستد به طورى كه گفته شود نزد مقام نماز مى‌كند به واسطه دورى زياد، در يكى از دو جانب به‌جا آورد در جايى كه گفته شود نزد مقام نماز مى‌خواند.

مسأله ٨- اگر ممكن نشد در دو جانب نزد مقام نماز را به‌جا آورد بايد ملاحظه نزديك‌تر را بكند از ميان دو جانب و پشت مقام، و اگر سه طرف مساوى باشند، در پشت نماز بخواند، و در دو طرف كافى نيست، و اگر دو طرف نزديك‌تر از پشت باشند به مقام ولكن هيچ كدام نزد مقام نباشد بعيد نيست جايز بودن اكتفاى به پشت، لكن احتياط آن است كه يك نماز در پشت مقام بخواند و يك نماز در يك طرف با ملاحظه نزديك‌ترى، و احوط اعاده نماز است در صورت امكان در پشت مقام تا وقتى كه وقت تنگ نشده براى سعى.

مسأله ٩- جايز است نماز طواف مستحب را در هر جاى مسجد الحرام كه بخواهد به‌جا آورد اگرچه در حال اختيار، بلكه گفته‌اند كه آن را مى‌تواند عمداً ترك كند.

مسأله ١٠- اگر كسى نماز طواف واجب را فراموش كند بايد هر وقت كه يادش آمد در مقام ابراهيم به‌جا آورد و به همان دستورى كه در مسأله ٦ به بعد ذكر شده عمل نمايد.

مسأله ١١- اگر نماز طواف را فراموش كند و در بين سعى بين صفا و مروه يادش بيايد از همان‌جا سعى را رها كند و برگردد دو ركعت نماز را بخواند بعد از آن سعى را از همان‌جا تمام كند.

مسأله ١٢- شخصى كه نماز را فراموش كرده و ساير اعمال را كه بعد از نماز بايد عمل كند عمل كرده اعاده آنها ظاهراً لازم نباشد اگرچه احتياط استحبابى در اعاده است.