مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣ - نيابت در حج
بايد عدول كند و بنا بر احتياط از منوبٌ عنه مجزى نيست.
مسأله ٩- در حج واجب نيابت يك نفر از چند نفر در يك سال جايز نيست و در غير واجب مانع ندارد.
مسأله ١٠- كسى كه حج بر او مستقر شده، يعنى سال اول استطاعت حج نرفته، اگر به واسطه مرض يا پيرى قدرت رفتن ندارد و براى او حرج و مشقت دارد واجب است نايب بگيرد، در صورتى كه اميد خوب شدن و قدرت پيدا كردن نداشته باشد، و به احتياط واجب بايد فوراً نايب بگيرد و اگر مستقر نشده باشد بر او اقوى عدم وجوب است.
مسأله ١١- بعد از آنكه نايب عمل را به جا آورد، حج از معذور ساقط مىشود و لازم نيست خودش حج كند اگر چه عذرش برطرف شود؛ و اما اگر قبل از اتمام حج عذر برطرف شد، چه قبل از احرام يا بعد، بايد خودش حج برود.
مسأله ١٢- كسى كه حج بر او واجب باشد چه سال استطاعتش باشد و چه حج بر او مستقر شده باشد، جايز نيست نيابت كند از غير، و اگر نيابت كند باطل است، چه عالم به حكم باشد يا نباشد.
مسأله ١٣- اگر اجير براى حَجة الاسلام بعد از احرام بستن و داخل شدن در حرم بميرد، كفايت مىكند از حج كسى كه براى او به جا آورده است، و لازم نيست حج كردن براى او، و اگر قبل از احرام يا بعد از آن و قبل از داخل شدن در حرم بميرد، بايد دو مرتبه اجير بگيرند، و همين حكم را دارد كسى كه براى خودش به حج برود.
مسأله ١٤- اگر كسى را براى حج اجير كردند و قرار نگذاشتند كه اجرت براى خصوص عمل باشد يا در مقابل عمل و رفت و آمدها باشد