مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٨ - ج) تقصير
مسأله ١٦- اگر قبل از سر تراشى يا تقصير طواف و سعى كند از روى سهو يا جهل به حكم، بايد برگردد و سر بتراشد يا تقصير كند و پس از آن طواف و نماز آن و سعى را به جا آورد و اگر نمىتواند به منى برگردد، هر جا هست سر بتراشد و تقصير كند و اعاده كند طواف و نماز و سعى را.
مسأله ١٧- اگر از روى علم و عمد اين كار را كرده، بايد علاوه بر اعاده طواف و نماز و سعى يك گوسفند ذبح كند.
مسأله ١٨- اگر فقط طواف را از روى علم و عمد مقدم داشته، گوسفند لازم است، و اگر فقط سعى را مقدم داشته گوسفند لازم نيست، لكن بايد اعاده كند آن را بعد از حَلْق يا تقصير و طواف و نماز آن.
مسأله ١٩- اگر از روى علم يا جهل يا نسيان بعد از طواف يا سعى يا هر دو، سر را تراشيد يا تقصير كرد، احتياط آن است كه اعاده كند تا ترتيب حاصل شود، و اگر تكليفش سر تراشى بوده تيغ را به سر بكشد احتياطاً.
مسأله ٢٠- به احتياط واجب بايد در منى اول رَمْى جمره كند و بعد از آن ذبح كند و بعد تقصير يا حَلْق.
مسأله ٢١- اگر بر خلاف اين ترتيب عمل كند، پس اگر از روى غفلت و سهو بوده اعاده لازم نيست، و اگر از روى جهل به مسأله بوده بعيد نيست كه اعاده نخواهد و احتياط به اعاده است، و اگر از روى علم و عمد بوده در صورت امكان احتياط را ترك نكند.
مسأله ٢٢- بعد از آنكه مُحرمى كه وظيفهاش سر تراشيدن بود، سر تراشيد؛ يا تقصير كردن بود تقصير كرد، حلال مىشود بر او تمام چيزهايى كه حرام شده به واسطه احرام حج مگر زن و بوى خوش، و اما صيد از دو جهت حرمت داشت: يكى آنكه در حرم صيد جايز نيست نه براى مُحرم