مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٧ - مسائل متفرقه سعى

١٦- س- در مناسك فرموده‌ايد: كسى كه بين صفا و مروه، سعى مى‌كند، واجب است در هنگامى كه به طرف مروه در حركت است توجهش به مروه باشد و بالعكس؛ آيا اين وجوب توجه، تكليفى است و يا وضعى و تكليفى؟

ج- وضعى است.

١٧- س- گاهى انسان در اثر ازدحام جهت رفتن براى سعى ناچار است از مسجد الحرام عبور كند، در اين صورت تكليف حائض و نفساء چيست، و آيا براى سعى هم مثل طواف نايب بگيرند؟

ج- اگر امكان نداشته باشد كه از راه ديگرى بروند، بايد تأخير بيندازند، و اگر آن هم ممكن نيست نوبت به نيابت مى‌رسد، و بر فرض مخالفت، چنانچه از آن راه رفت و خودش سعى كرد، سعيش صحيح است هر چند گناه كرده است.

١٨- س- زيادى در سعى جهلًا، آيا حكم زيادى سهوى را دارد يا عمدى؟

ج- محل اشكال است.

١٩- س- كسى كه نمى‌تواند بدون سوار شدن در چرخهاى معمولى در مَسْعى‌ سعى كند، لكن تمكن مالى ندارد، چون ارز خود را صرف سوغات كرده، وظيفه‌اش چيست؟

ج- اگر مى‌تواند با چرخ سعى كند، و لو با فروش چيزى يا قرض بايد خودش سعى كند و استنابه صحيح نيست مگر آنكه مشقت و حرج در كار باشد.

٢٠- س- شخصى شوط سوم سعى را به هم زد و با فاصله اندكى‌