مِنَ الاَْمْرِ ماتُجاوِزُ نَفْسَها[١] . به زن آنقدر اختیار نده که از حد خودش تجاوز کند. این روایت حد را معین نمی‌کند، و مسلّم باز مربوط به روابط زن و شوهری است؛ به شوهران می‌گویند به زنها آنقدر میدان ندهید که از حد خودشان تجاوز کنند. این هم از نظر کلی یک مطلب درستی است چون اینجا حد معین نشده است ولی در این که باید حدی برای زن باشد ما بحث و شکی نمی‌کنیم.

به هر صورت این به باب قضاوت مربوط نیست. در «لا تُمَلِّک الْمَرْأَةَ مِنَ الاَْمْرِ ماتُجاوِزُ نَفْسَها» گذشته از این که حد معین نشده که ما حد را بفهمیم چیست، وقتی به یک مرد می‌گوید با زن این کار را نکن، معلوم است که دارد به شوهر از آن جهت که شوهر است نسبت به زن از آن جهت که همسرش است می‌گوید چنین نکن.

روایت منقول از شیخ صدوق

روایت دیگری که به آن خیلی استناد می‌شود روایتی است که آن هم در فقیه است یعنی شیخ صدوق نقل کرده است. روایت خیلی مفصلی است که به عنوان وصیتهای پیغمبر به امیرالمؤمنین است. آنجا دارد: لَیسَ عَلَی النِّساءِ جُمْعَةٌ وَ لاجَماعَةٌ[٢] . بر زن نماز جمعه واجب نیست، کما این‌که

جماعت هم واجب نیست. بعد فرمود: و همچنین بر زن چه چیزهای دیگری واجب نیست، و در آخرش فرمود: وَ لا تَوَلِّی الْقَضاءِ کار قضاوت به زن واگذار نمی‌شود.

این روایت اگر سندش درست باشد در دلالتش هیچ بحثی نیست.

[١] . مستند الشيعة فی احكام الشريعة ج ١٧، ص ٣٥ و كافی ج ٥، ص ٥١٠.]به جای «تجاوز» «يجاوز» آمده است. [

[٢] . من لايحضره الفقيه ج ٤، ص ٣٦٤.