در مسائل قضایی دو مطلب است که از نظر زن و مرد باید مورد توجه قرار بگیرد: یکی موضوع شهادت زن است، که شهادت زن از نظر اسلام با شهادت مرد در سه جهت فرق می‌کند. دیگر در موضوع خود قضاوت است که لااقل در فقه شیعه زن نمی‌تواند قاضی شود ولی مذاهب دیگر فقهی اسلامی، بعضی با شیعه موافق هستند و بعضی دیگر نه. مثلا فقه شافعی نظیر فقه شیعه نظر می‌دهد و می‌گوید زن نمی‌تواند قاضی باشد ولی فقه حنفی این جور نیست. عقیده ابوحنیفه این است که زن می‌تواند قاضی شود، البته آن هم در حدودی که شهادتش مقبول است، که آن را بعد باید توضیح دهیم. و بعضی دیگر از فقهای اهل تسنن بوده‌اند ]که نظری متفاوت داشته‌اند.[ محمد بن جُریر طبری معروف که به تاریخ معروف است ولی او، هم مورخ است و هم مفسر و قبل از همه اینها فقیه است، از فقهای بسیار بزرگ اهل تسنن است که انحصار مذهب فقهی به این چهار مذهب سبب شد که تقریبا از ردیف ائمه اهل تسنن خارج شد و الّا تا قرنها بعد اتباع زیادی داشت. در فقه طبری زن می‌تواند قاضی باشد مطلقا، هیچ اختصاص و تخصیصی هم ندارد.

شهادت زن

ما اول مسئله شهادت را بحث می‌کنیم. در مسئله شهادت، دو مطلب است: یکی همان چیزی است که خیلی معروف است و همه به آن توجه دارند که هر جا که دو مرد برای شهادت لازم است، به جای آن، چهار زن لازم است و اگر احیانا در موردی یک مرد باشد و شاهدْ ملفّق از زن و مرد باشد، یک مرد باید باشد و دو زن. این یکی از آن مسائل است که خیلی هم معروف است و روی آن زیاد صحبت می‌شود. یک موضوع دیگر که این را کمتر توجه دارند یا اصلا ندیده‌ایم که در کتابهای