يازده رساله فارسي (فلسفي ، منطقي ، عرفاني ) - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٥٩٧ - مدت لبث اصحاب كهف در كهف , به سال شمسى و قمرى

خنفسا و مگس حمار قبان *** همه با جان و مهر و مه بى جان ؟

و بقول منوچهرى دامغانى :

من و تو غافليم و ماه و خورشيد *** بر اين گردون گردان نيست غافل

كلمه شهر در قرآن دوازده بار به عدد دوازده ماه آمده است

سبحان الله كه در عين حال فرمود : ان عدة الشهور عندالله اثنا عشر شهرا فى كتاب الله يوم خلق السموات و الارض ( سوره توبه آيه ٣٧ ) خود كلمه شهر نيز در قرآن مجيد دوازده بار آمده است . كه همه حروف و كلمات كتاب تكوينى و تدوينى چه قدر حساب شده , نگاشته شده است . از اين گونه سخن در اسرار حروف و عجائب حساب در قرآن بسيار است .

ابن شهر آشوب ( محمدبن على بن شهر آشوب مازندرانى متوفى ٥٨٨ هق ) در معالم العلماء در ترجمه حسن بن خالد برقى گويد : من كتبه تفسير العسكرى من املاء الامام عليه السلام مائة و عشرون مجلدة يعنى برقى , يك صد و بيست جلد در تفسير قرآن از املاى امام حسن عسكرى عليه السلام نوشته است , چه اسرارى از قرآن در آن صد و بيست مجلد آمده باشد ؟

مدت لبث اصحاب كهف در كهف , به سال شمسى و قمرى

و نيز در قرآن كريم درباره اصحاب كهف فرموده است : و لبثوا فى كهفهم ثلاثمأئة سنين و ازدادوا تسعا ( سوره كهف آيه ٢٥ ) . يعنى آنان سيصد سال در كهفشان درنگ كردند و نه سال افزودند .

در تفسير مجمع البيان طبرسى , روايت است كه : مردى يهودى از امام على بن ابى طالب عليه السلام مدت لبث اصحاب كهف را در كهف پرسيد , امام مطابق قرآن پاسخش داد كه سيصد و نه سال . آن مرد گفت : ما در كتاب خودمان سيصد سال يافته ايم . امام فرمود : آنچه من گفته ام سال قمرى است , و آنچه شما مى گوييد سال شمسى .

تفاوت سال شمسى و قمرى در سيصد سال , نه سال و دو ماه و چند روز مى شود كه معمولا اگر ذكر كسور اهميتى چندان نداشته باشد , اسقاط