صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٦٥
وديدم حسين بن على ( عليه السلام ) در سجده قرار داشته وسر بر خاك نهاده ومى گفت : أي آقا ومولايم ! آيا براى گرزهاى آتشين اعضاي بدنم را خلق كرده أي ، يا اندام درونيم را براى نوشيدن آبهاى گرم جهنم خلق نموده أي ، خداوندا اگر مرا به گناهان بازخواست كنى من تو را به كرم وبخششت مى خوانم ، واگر مرا با خطاكاران قرار دهى دوستيم نسبت بتو را به اطلاع آنان مى رسانم ، أي آقايم طاعتم تو را بهره أي نداده وگناهم به تو ضررى نمى رساند ، پس آنچه بتو سود وبهره أي نمى رساند را بمن عنايت كن وآنچه بتو ضرر نمى رساند را از من ببخشاى ، بدرستيكه تو مهربانترين مهربانانى .
( ١٢ ) دعاى آن حضرت در صبح وشب بنام خداوند بخشنده ومهربان ، بنام خدا وبياد أو ، واز خداوندوبسوى أو ، ودر راه أو ، بر مذهب رسول أو ، وبر خداوند توكل كردم ، ونيرو وقدرتي جز به اراده خداوند بزرگ نيست .
پروردگارا جانم را بتو تسليم كرده ، وچهره ام را بسوى تو گردانده ، وكارم را بتو تفويض كردم ، واز تو عافيت وسلامتي از هر بدى در دنيا