صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٥٧
همه گفتند : آرى ، خدا را گواه مى گيريم كه چنين است ، فرمود : شما را به خدا قسم مى دهم ، آيا مى دانيد كه پيامبر در آخرين خطبه أي كه ايراد نمود ، فرمود : من در ميان شما دو چيز سنگين وارزنده مى گذارم ، يكى كتاب خدا وديگر اهل بيت خود ، پس به اين دو چنگ بزنيد تا هرگز گمراه نشويد ؟ همه گفتند : آرى ، خدا را گواه مى گيريم كه چنين است .
پس آن حضرت آنچه در مورد حضرت على ( عليه السلام ) واهل بيت درقرآن نازل شده ، يا به زبان پيامبر جارى گشته ، را بيان فرمود ، ومردم را بر آن قسم داد واز آنان اقرار گرفت ، واصحاب مى گفتند : ما از خود پيامبر شنيديم ، وتابعين مى گفتند : ما از كسانيكه به آنان اطمينان داريم اين مطلب را شنيده ايم .
سپس امام آنان را قسم داد كه از پيامبر شنيده اند كه فرموده است : دروغ مى گويد كسى كه بگويد مرا دوست دارد وعلى را دشمن دارد ، دوست ندارد مرا كسى كه على را دشمن دارد ، در اين هنگام كسى گفت : أي پيامبر چگونه چنين چيزى ممكن است ؟ فرمود : زيرا على از من است ومن از أو هستم ، هر كس أو را دوست بدارد مرا دوست داشته ، و هر كه أو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است ، وهر كه مرا دشمن دارد با خدا دشمنى كرده است .
در اين هنگام آنانكه حاضر بودند گفتند : آرى ، ما اين مطالب را شنيده ايم ، ومجلس پايان يافت .