صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢١١
ودر اين دعا زياده أي نقل شده است : بارالها ! من در حال بى نيازيم فقير ونيازمندم ، پس چگونه در حال فقر نيازمند نباشم ، بارالها در حال داشتن دانش نادان هستم ، پس چگونه در حال نادانى جاهل نباشم ، بارالها تحقق تدبيراتت وسرعت انجام تقديراتت ، بندگان عارفت را از اطمينان به بخشش غير تو ، ونااميدى از تو در هنگام گرفتارى باز داشت .
بارالها ! از من آنچه به ملامتم شايسته است واز تو آنچه به كرم و بزرگواريت متناسب مى باشد ، بارالها خود را به لطف ومهربانى قبل از پيدايش ناتوانيم توصيف كردى ، آيا مرا بعد از وجود ناتوانى از آن دومحرومم مى كنى .
بارالها ! اگر زيبائيهايى از من نمايان شود از فضل توست ، ومنت نهادنى است از تو بر من ، واگر زشتيهايى از من آشكار شود ، بر اساس عدالت توست وتو بر من حجت ودليل دارى ، بارالها چگونه مرا بخود وامى گذارى در حاليكه عهده دار من گرديده أي ، وچگونه مورد ظلم واقع شوم در حاليكه تو ياور منى ، يا چگونه نا اميد شوم در حاليكه تو بمن بسيار مهربانى .