صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ١٤٥
فرستاده وامر زندگى ودنياى ديگرم را كفايت فرموده وتمامي كارهايم را اصلاح گردانى ، ومرا يك لحظه به خود وامگذارى وكار خود وخانواده ام را اصلاح ومشكلشان را بر طرف گردانده ، ومن وآنان را از خزينه هاي خود وفضل بسيارت كه هرگز پايان نپذيرد بى نياز كنى .
وچشمه هاي حكمت را در قلبم بجوشانى ، كه خودم وبندگانى كه از آنان خشنودى را بدان منتفع فرمائى ، وبرايم از پرهيزكاران در آخر الزمان پيشوائى قرار ده ، همانگونه كه ابراهيم خليل را امام وپيشوا قرار دادى .
بدرستيكه به سبب توفيق تو رستگاران رستگار ، وتوبه كنندگان تائب ، وعابدان عبادت كننده مى شوند ، وبه تأييدت صالحان نيكوكار و خاشع اصلاح مى گردند ، آنانى كه تو را عبادت كرده واز تو در هراسند ، وبه راهنمائيت نجات يافتگان از آتش نجات يافته ، وترسندگان از آن مى ترسند ، به خوار ساختن تو منحرفان زيانكار ، وستمكاران هلاك وغافلان در غفلت بسر برند .
پروردگارا ! جانم را متقى وپرهيزكار ساز ، چرا كه تو مولىوسرپرست آن هستى ، وتو بهترين كسى هستى كه آنرا تزكيه وپاك مى گردانى ، خداوندا راه هدايت را به أو بنمايان وتقوا را به أو الهام كن ،