صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٩٥
آيا نبايد از اين پس سيه روز وبيچاره گرديد ، آيا با رها ساختن و ناخوش داشتن ما ، هنوز هم ديده به نيكبختى دوخته ، اميد بهره روزىداريد ، دشمنان را مجهز كرديد ، در حاليكه تيغى از نيام كشيده نشده بود و جانها آرام وخاطرها آسوده وقدرت انديشيدن وجود داشت ، ولكن بسان ملخها بر عليه ما بسيج گشتيد وچون پروانگان به گرد ما گرديدند ، پس چهره هاتان زشت باد .
شما از تجاوزگران اين امت وگروههاى آشفته ودرهم وبر پشت افكنان كتاب ، وسوسه هاي شيطان ، وپيمان بستگان بر گناه ، و تحريف كنندگان كتاب ، ونابودكنندگان سنت پيامبر ، وقاتلان فرزندان پيامبران ، وكشندگان خاندان اوصياء ، وآنان كه زنازادگى را به نسب ملحق مى كنند ، وآزار دهندگان مؤمنان ، وفريادرسانان پيشوايانى كه دين را مسخره مى كردند وقرآن را به تمسخر مى گرفتند .
وشما فرزند جنگيد وبه پيروان آن تكيه كرده وما را خوار مى گردانيد ، آرى سوگند به خدا كه پيمان شكنى وخيانت از شما شناخته شده وريشه أي ديرينه دارد ، نهاد شما بر آن استوار گشته وشاخه ها بر آن