صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣١
منم فرزند كسى كه ( در شب معراج ) از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برده شد ، منم پسر كسى كه ( در سير آسمانى ) به سدرة المنتهى رسيد ، منم پسر كسى كه در سير ملكوتي آن قدر به حق نزديك شد كه رخت به مقام " قاب قوسين أو ادنى " كشيد ، ( بين أو وحق دو كمان يا كمتر فاصله بود ) ، منم فرزند كسى كه با فرشتگان آسمان نماز گزارد ، منم فرزند كسى كه خداوند بزرگ به أو وحى كرد .
منم پسر محمد مصطفى ، منم پسر على مرتضى ، منم فرزند كسى كه آن قدر با مشركان جنگيد تا زبان به ( لا اله الا الله ) گشودند ، منم فرزند پسر كسى كه در ركاب پيامبر خدا با دو شمشير ودو نيزه جهاد كرد ( ١ ) ، دوبار هجرت كرد ( ٢ ) ، دوبار با پيامبر بيعت نمود ، در بدر وحنين شجاعانه جنگيد ، ولحظه أي به خدا كفر نورزيد .
من پسر كسى هستم كه صالح مؤمنان ، وارث پيامبران ، نابود كننده كافران ، پيشواى مسلمانان ، نور مجاهدان ، زيور عابدان ، فخر گريه كنندگان ( از خشيت خدا ) ، شكيباترين صابران ، بهترين قيام كنندگان از تبار ياسين ، فرستاده خدا است .
نياى من كسى است كه پشتيبانش جبرئيل ، وياورش ميكائيل ، و خود حامى وپاسدار ناموس مسلمانان بود ، أو با مارقين ( از دين بدر رفتگان ) وناكثين ( پيمان شكنان ) وقاسطين ( ستمگران ) جنگيد ، وبا دشمنان كينه توز خدا جهاد كرد ، منم پسر برترين فرد قريش كه پيش از همه
١ - شايداشاره به شكسته شدن شمشيرايشان در جنگ احد باشدكه شمشير ذوالفقاربه ايشان عطا شد .
٢ - منظور هجرت ايشان از مكه به شعب ابى طالب وهجرتشان از مكه به مدينه است .