صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٤١
خاص دارند ، اگر أو را امر كنى كه بالاى منبر رود وخطبه خواند ، در زبان أو لكنت ظاهر شود واز نظر مردم بيفتد وحقير گردد ، معاويه گفت : ما در باره برادرش حسن همين گمان را مى كرديم ، ولى هنگاميكه بالاى منبر آمد و خطبه خواند در چشم مردم بزرگتر شد وما را هم رسوا كرد ، مردم نپذيرفتند واصرار كردند ، تا آنجا كه معاويه مجبور شد آن حضرت را امر به خواندن خطبه نمايد .
امام ( عليه السلام ) بالاى منبرآمد وحمد وثناى الهى را بجاى آورد ودرود بر پيامبر فرستاد ، آنگاه شنيد مردى مى گويد : اين مرد كه خطبه مى خواند كيست ؟ امام فرمود : ما حزب پيروز خداوند هستيم ، ما عترت پيامبر كه مقربان درگاه الهى اند مى باشيم ، ما اهل بيت آن حضرت كه پاكيزه اند مى باشيم ، وما يكى از دو چيز گرانمايه كه رسول خدا به عنوان دومي كتاب خدا قرار داد مى باشيم ، آن كتابي كه در تفصيل وبيان هر چيز در اوست وباطل كننده أي از جلو وعقب أو نيايد ، وتفسير قران بما واگذار شده ، وتأويل آن بر ما دشوار نمى باشد ، بلكه ما از حقائق آن پيروى مى كنيم ، وآنچه حقيقت قرآن مى باشد را مى دانيم .
پس أي مردم از ما اطاعت كنيد ، كه فرمانبرى از ما واجب مى باشد ، چرا كه به اطاعت خدا وپيامبر أو وابسته است ، خداوند مى فرمايد : " خدا