صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣٥٦

بر گرد حريم تو دست طلب ماست گر عشق تو در فلب بشر خانه بگيرد

گنجى است ، كه جا در دل ويرانه بگيرد در منزل اجلال تو ، در حال خبردار

جبريل امين ، پرده آن خانه بگيرد بر گرد حريم تو ، كه دست طلب ماست

چون دامن شمعى است ، كه پروانه بگيرداز لشكر شيطان ، دگر اين دل نهراسد

گر قلب مرا عشق تو جانانه بگيرد مستانه بكوبد به سر هر دو جهان پاى

از دست تو هر شخص كه پيمانه بگيرد جز رشته انس تو دگر سلسله أي نيست

تا اينكه قرار اين دل ديوانه بگيرد عشق تو ز هر كس كه خريدار غم توست

اول ، دل أو بابت بيعانه بگيرد ديگر به عطاى دگران نيست نيازش

هر كس كه ز تو مزد كريمانه بگيرد نگذاشت فداكارى تو سنگر دين را

با زور وستم زاده مرجانه بگيرد