( ١٥ ) خطبه آن حضرت در شب عاشورا براى اصحابش خدا را به بهترين گونه ستايش كرده ودر شدائد وآسايش ورنج و رفاه مقابل نعمتهايش سپاسگزارم ، خدايا تو را مى ستايم كه بر ما خاندان ، با نبوت كرامت بخشيدى ، وقرآن را به ما آموختى ، وبه دين وائين ما را آشنا ساختى ، وبه ما گوش ( حق شنو ) وچشم ( حق بين ) وقلب عطا فرموده أي ، واز گروه مشرك وخدا نشناس قرارمان ندادى .

اما بعد ، من اصحاب ويارانى بهتر از ياران خود نديده ام ، واهل بيت وخاندانى باوفاتر وصديقتر از اهل بيت خود سراغ ندارم ، خداوند به همه شما جزاى خير دهد .

جدم پيامبر بمن خبر داده بود كه به عراق فراخوانده مى شوم ودر محلى بنام عمورا وكربلا فرود آمده ، ودر همانجا به شهادت مى رسم ، واينك وقت اين شهادت فرا رسيده است .

اعتقاد دارم همان فردا دشمن جنگ خود را با ما آغاز خواهد نمود ،وحالا شما آزاد هستيد ومن بيعت خود را از شما برداشتم وبه همه شما اجازه مى دهم كه از اين سياهى شب استفاده كرده ، وهر يك از شما دست