اولين عاملي كه مى توان بعنوان علت قيام آن حضرت برشمرد مخالفت با بيعت يزيد بود ، پس از مرگ معاويه در نيمه رجب سال ٦٠ هجري يزيد به خلافت رسيد ، أو نامه أي به حاكم مدينه نوشت واز أو خواست كه براى خلافت از افرادي كه در زمان پدرش از بيعت خوددارى كرده بودند بيعت بگيرد ، كه مهمترين آنان امام حسين ( عليه السلام ) بود .

امام كه مى دانست بيعت با أو به معناى تأييد كارهاى أو مى باشد از بيعت امتناع نمود ، وهنگامى كه حاكم مدينه براى انجام آن فشار آورد ، آن حضرت در ٢٨ رجب با خانواده وگروهى از بنى هاشم ، مدينه را بسوى مكه ترك گفت ودر سوم شعبان وارد اين شهر شد .

علت انتخاب مكه آن بود كه آنجا حرم امن الهى تلقى مى شد ، و همچنين موسم مكه نزديك بود كه ايشان مى توانست پيامش را به همه مردم ابلاغ كند .

٢ - دعوت مردم كوفه از ايشان پس از آن كه ايشان در سوم شعبان وارد مكه شد وفعاليتهاى خود را آغاز كرد ، خبر كارهاى ايشان به مردم كوفه رسيد .

مردم كوفه كه خاطرات خلافت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در آن شهر هنوز در ذهنشان بود ، وسوابق زندگى يزيد را بخاطر داشتند ، دور هم گرد آمده و تصميم گرفتند كه از اطاعت يزيد سرباز زنند وامام را به شهر خود دعوت كرده وتحت لواى آن حضرت درآيند .

از اينرو نامه هاي بسيارى براى دعوت از ايشان ارسال كردند ، امام