اوضاع جامعه در زمان آن حضرت انحراف از اصول وتعليمات اسلام كه از " سقيفه " آغاز شده ودر زمان عثمان گسترش يافته بود ، در زمان آن حضرت به اوج خود رسيد ، زيرا مقدرات جامعه اسلامي بدست شخصي بود كه از زمان خليفه دوم به مصدر حكومت رسيده ، ودر عرض اين چندين سال با كمك كارگزاران ستمكار خود حكومت سلطنتي استبدادي تشكيل داده بود .

مسلمانان در زمان عثمان ودر برابر سياست أو عكس العملي شديد از خود بروز دادند ، در شهرهاى اسلامي انقلاباتى صورت گرفت ، ولى با توجه به اينكه در زمان معاويه ظلم وستم به مراتب بيشتر وقتل وتهديدافزونتر بود ، اما از طرف مسلمانان عكس العملهائى ديده نمى شود ، وتنها گاه اعتراضات فردي همانند مخالفت " حجر بن عدى " و " عمرو بن حمق " انجام گرفت ، كه رهبران آنها كشته وانقلاب در نطفه خفه مى شد .

معاويه در حدود ٤٢ سال در دمشق حكومت كرده بود ، در حدود پنج سال از طرف خليفه دوم ، دوازده سال از طرف خليفه سوم ، كمتر از پنج سال در زمان خلافت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ، ودر حدود شش ماه در زمان خلافت امام حسن ( عليه السلام ) حكومت شام را بدست داشت .

در اين مدت طولاني أو توانسته بود از جهات مختلف جامعه را در سكوتي مرگبار فرو برد .

از يك سو سياست فشار سياسي واقتصادي را در مورد مسلمانان آزاده اعمال مى كرد ، وبا كشتار وآزار آنان از هرگونه اعتراضي جلوگيرى مى نمود .