ابن زياد مى خواست وانمود كند كه هركس برحسب ظاهر در جبهه نظامي شكست بخورد ، رسوا شده است زيرا اگر أو بحق بود در جبهه نظامي غالب مى شد ، حضرت زينب كه ديدگاه أو را خوب مى دانست ، با اين سخنان اعلام كرد كه معيار شرف وفضيلت ، حقيقت جويى و حقيقت طلبى است ، نه قدرت ظاهري ، وكسى كه در راه خدا شهيد شده رسوا نمى شود ، بلكه رسوا كسى است كه ظلم وستم كند واز حق منحرف شود .

خطبه حضرت زينب ( عليها السلام ) در كوفه كوفه مركز حكومت حضرت على ( عليه السلام ) ومركز شيعيان آن حضرت بود ، مردم كوفه اگرچه خواهان حكومت عدل اسلامي هستند ولى طالب زندگى مادى وثروت ورياستند ونمى خواهند بدنبال چيزى روند كه با منافعشان در خطر است .

پسر پيامبر خدا را با شور وحرارت به شهر خود دعوت كردند ، ولى آنگاه كه بسوى آنان آمد ودعوتشان را پذيرفت بخاطر ترس از حكومت ، پسر پيامبرشان را يكه وتنها در آن وادى مرگبار رها ساختند ، أو را بسوى خود فرا خواندند ولى آنگاه كه بسويشان آمد كمر به قتل أو بستند وخون پاكش را بر زمين ريختند .

اين اولين خيانت ايشان نبود ، با پدرش على مرتضى ( عليه السلام ) و برادرش حسن مجتبى ( عليه السلام ) نيز چنين كردند ، تا آنجا كه على ( عليه السلام ) آروزىمرگ خود را كرد واز خداوند خواست حجاج بن يوسف ثقفي را بر ايشان