بيش نبودم مرا در گاهواره حفظ كرده واز شيرى گوارا به من روزى دادى ، و دلهاى پرستاران را به من متمايل ساخته ومادران مهربانرا عهده دار من نمودى ، واز راهزنان جن پاسداريم كردى ، واز زياده ونقصان سالمم نگاه داشتى ، پس تو مهربان وبخشنده وبسيار بزرگ ووالائى .

تا آنگاه كه به سخن در آمدم نعمتهاى گسترده ات را بر من تمام نمودى ودر هر سال مرا بيشتر رشد دادى ، وزمانيكه سرشتم تكامل يافت وتاب وتوانم به حد اعتدال رسيد ، حجتت را بر من واجب ساختى ، بدينوسيله كه معرفتت را به من الهام كرده وبه شگفتيهاى حكمتت مرا متعجب ساختى .

وبه آنچه در آسمانها وزمينت از پديده هاي نوينت آفريدى مرابيدار ساختى ، وبراى شكرگذارى ويادكردنت مرا آگاهم نمودى ، وطاعت وبندگيت را بر من واجب كرده ، وبه آنچه پيامبرانت آورده اند آگاهيم دادى وپذيرش خوشنوديهايت را برايم آسان نمودى ، ودر تمامى اين موارد باكمك ولطفت بر من منت نهادى .

خداوندا ! هنگاميكه مرا از برترين سرشت آفريدى ، وخشنود نشدى كه نعمتي را بخاطر نعمتي ديگر نداشته باشم ، وبه منت بسيار