صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣٠٥
مرگ را با لب تشنه بچشى ، امام محاسن مباركش را بدست گرفت ، ودر آن هنگام سن مباركش پنجاه وهفت سال بود ، فرمود : غضب الهى آن هنگام بر يهود شدت گرفت كه آنان گفتند : عزير پسر خداست ، غضب الهى آن هنگام بر مسيحيان شدت گرفت كه آنان گفتند : مسيح پسر خداست ، وغضب الهى آن هنگام بر مجوس شدت گرفت كه ايشان آتش پرست شدند ، غضب الهى شدت گرفت بر مردمى كه پيامبر خود را كشتند ، غضب الهى شدت گرفت بر اين مردمى كه مى خواهند پسر پيامبر خود را بكشند .
( ٢٠ ) خطبه آن حضرت در صبح روز عاشورا سپاس خدائى را سزا است كه دنيا را آفريد وآنرا خانه نابودى و زوال قرار داد ، خانه أي كه اهل آن همواره در حال تغيير ودگرگونى هستند ، مغرور آنستكه دنيا أو را بفريبد ، وشقي كسى است كه أو را مفتون وشيفته خود سازد ، پس اين دنيا شما را مغرور نسازد ، چرا كه آن اميد هر كه بدان اميدوار است را قطع كرده وطمع هر طماعى را از بين مى برد .