( ٧ ) خطبه آن حضرت در منى درتبيين حق اهل بيت سليم بن قيس گويد : هنگاميكه امام حسن ( عليه السلام ) به شهادت رسيد ، بلا وفتنه در ميان امت بسيار شد ، ودوستدار خداوندى نبود مگر آنكه ترسان وهراسان بود ، ومى ترسيد كشته شود ، ويا از شهر اخراج شده واز يكديگر متفرق مى ساختند ، ودر مقابل دشمنان خداوند آزادانه دست به هر كارى مى زدند ، ودر اظهار دين خود آزادى كامل داشتند .

يكسال قبل از مرگ معاويه امام حسين ( عليه السلام ) به حج مشرف شدند ، در اين سفر عبد الله بن عباس وعبد الله بن جعفر همراه ايشان بودند ، امام مردان وزنان وغلامان بنى هاشم ، ونيز ديگر كسانى كه ايشان را مى شناختند را جمع كرد - تا آنجا كه گويد : - حدود هفتصد نفر كه بيشتر آنان از تابعين بودند ، وحدود دويست نفر از اصحاب پيامبر گرد آمدند ، امام در ميان آنان ايستاد ، وپس از حمد و ثناى الهى فرمود :اين مرد سركش به ما وشيعيانمان ستمهائى را روا داشته ، كه آنها را شنيده وديده وبر آن شاهد بوده ايدو خبر آنها به شما رسيده است ،