امام در دوران قبل از امامت آن حضرت از دوران نوجوانى كه شاهد انحراف خلافت اسلامي از مسير اصلى خود بود ، از موضعگيريهاى سياسي پدر خود پيروى و حمايت مى كرد .

در روايات آمده كه در زمان خلافت عمر روزى وارد مسجد شد و ديد عمر بر فراز منبر نشسته است ، با ديدن اين صحنه بالاى منبر رفت وبه عمر گفت : از منبر پدرم پائين بيا وبالاى منبر پدرت برو ، عمر گفت : پدرم منبر نداشت ، آنگاه أو را در كنار خود نشانيد وپس از آنكه از منبر پائينآمد ، أو را به منزل خود برد وپرسيد : اين سخن را چه كسى به تو ياد داده است ، أو پاسخ داد : هيچكس .

همچنين در دوران خلافت پدرش در صحنه هاي سياسي ونظامي در كنار آن حضرت قرار داشت ، أو در هر سه جنگى كه در اين دوران براى پدرش پيش آمد شركت فعال داشت ، در جنگ جمل فرماندهى جناح چپ سپاه پدرش را به عهده داشت ، ودر جنگ صفين چه از راه سخنرانيهاى پرشور وتشويق ياران على ( عليه السلام ) جهت شركت در جنگ ، و چه از رهگذر پيكار با آنان نقش فعالى را به انجام رسانيد .

پس از شهادت حضرت على ( عليه السلام ) در كنار برادر خويش قرار گرفت ، وهنگام حركت نيروهاى ايشان به سمت شام همراه آن حضرت بود ، وآنگاه كه معاويه پيشنهاد صلح را مطرح كرد ، امام حسن ( عليه السلام ) با ايشان وعبد الله بن جعفر در اين زمينه مشورت نمود .