صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ١٨٥
حق خشنودى با توست ، حق خشنودى با توست ، قبل از آنكه خشنود گردى ، معبودي جز تو نيست ، پروردگار شهر مكه ، ومشعر حرام وخانه كعبه كه در آن بركت قرار داده ، امنيت در آن مقدر فرمودى .
أي آنكه با بردباريش گناهان بزرگ را بخشيد ، أي آنكه به فضلش نعمتها را گستراند ، أي آنكه به كرمش عطاى برجسته عنايت كرد ، أي توشه ام در سختى ام ، أي ياورم در تنهائيم ، أي فرياد رسم در گرفتاريم ، أي سرپرست نعمتهايم ، أي معبودم ومعبود پدرانم ابراهيم واسماعيل و اسحاق ويعقوب ، وپروردگار جبرئيل وميكائيل واسرافيل ، وپروردگار محمد خاتم پيامبران وخاندان برگزيده اش ، وفرود آورنده تورات وانجيل وزبور وفرقان ، وفرود آورنده كهيعص وطه ويس وقرآن حكيم .
تو پناهم هستى در هنگاميكه راهها در عين فراخي مرا عاجز كند ، و زمين با گستردگيش بر من تنگ آيد ، واگر رحمتت نبود از هلاك شدگان بودم ، وتو ناديده گيرنده لغزشم مى باشى ، واگر پرده پوشيت بر من نبود از رسواشدگان بودم ، وتوئى كه در برابر دشمنان مرا يارى مى گردانى ، واگرنبود ياريت از شكست خوردگان بودم .