صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٦١
كوتاهى نمى كنم ، وبه آنچه مرا بدان آشنا ساخته أي سبقت مى گيرم ، وبه آنچه تومرابدان آغاز نموده أي آغاز مى نمايم ، از راه هدايت تو هدايت مى جويم ، آنچه امر به رعايتش نمودى رعايت مى نمايم ، پس مرا از رعايتت خالي ننما ، از عنايتت خارج نساز ، ومرا از فيض رسيدن تأييدت عاجز وناتوان قرار نده ، واز راهى كه به خشنودى تو مى رسم مرا خارج نكن .
حركتم را بر اساس روشنگرى ، وراهم را باهدايت ، وزندگيم را قرين رشد وتعالى قرار ده ، تا مرا هدايت نموده وديگران نيز بوسيله من راهنمائى گردند ، ودر آنچه تو خواهان آن بوده وبه جهت آن مرا خلق كرده أي ، وبسوى آن پناه داده أي ، مرا وارد سازى .
واوليائت را از اينكه بوسيله من امتحان شوند در پناه خود گير ، وبا رحمتت ودر نعمتت آنان را امتحان وآزمايش نما ، آزمايشى كه سبب برگزيدن آنها وپاك شدن آنها از زشتيها وراهنمائى آنان براهى كه من رفته ام باشد ، ومرابه پدران وخويشاوندان رستگارم ملحق نما .
( ٩ ) دعاى آن حضرتدر حال قنوت پروردگارا ! هر كه به پناهگاهى پناه جويد تو پناهم مى باشى ، وهر كه