صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٥٩
( ٨ ) دعاى آن حضرت در قنوت پروردگارا ! آغاز هر چيز از توست واراده انجامش در اختيار تو ، و نيرو وتوان از آن توست ، وتو خدايى هستى كه معبودي جز تو نمى باشد ،جانهاى اوليائت را جايگاه اراده ومحل مشيت خود مقرر فرمودى ، ودر افكارشان اوامر ونواهيت را قرار دادى ، تا يك لحظه از ياد تو غافل نگردند .
وتو آنگاه كه اراده امرى را بنمائى ، در افكارشان آنچه خود در آنها بوديعت نهاده أي را بحركت در آورده ، وبر زبانشان آنچه خود به آنان تفهيم كرده أي راجارى مى سازى ، با عقلهايى كه تو را خوانده وبا حقائقى كه به آنان ارزانى داشته أي بسوى تو مى خوانند ، ومن مى دانم از آنچه بمن آموخته أي ، از چيزهايى كه تو بر آنها شايسته سپاس مى باشى ، از چيزهايى كه به من نشان داده أي وبسوى آن مراپناه داده أي .
خداوندا ! وبا اين وجود به نيرو وتوان تو پناهنده ، وبه قضا وقدرت كه در علمت مرا در جهت آن قرار دادى ، ودر مسير آن بحركت در مى آيم ، وبه آنچه تو بخواهى مصمم مى گردم ، راضى هستم ، در حاليكه به آنچه تو بدان از من خشنود مى باشى بخيل نيستم ، واز آنچه تو مرابدان خوانده أي