صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣٨١

٣ : ٢٨٠ ، ومفيد در ارشاد : ٢٢٤ ، وخوارزمي در مقتل : ٢٣١ ، ونيز در بحار ٤٤ : ٣٧٦ آورده اند .

١٣ - اين خطبه را طبري در تاريخش ٧ : ٣٠٠ ، وابن اثير در كاملش ٣ : ٢٨٠ ، وخوارزمي در مقتلش ١ : ٢٣٤ ، ونيز در انساب الاشراف ٣ : ١٧١ نقل كرده اند .

مى گويم : اين خطبه را خوارزمى بعنوان نامه آن حضرت به سران كوفه نقل كرده است .

١٤ - اين خطبه را سيد بن طاووس در لهوف : ٣٤ ، واربلى در كشفالغمة : ٢ : ٣٢ آورده اند ، از آنها در بحار ٤٤ : ٣٨١ نقل مى كند .

ابن شهر آشوب اين خطبه را در مناقب آل ابى طالب ٤ : ١٠٠ آورده ، از آن در بحار ٤٤ : ١٩٢ نقل مى كند .

حرانى در تحف العقول : ٢٤٥ با اختلافي آنرا ذكر مى كند ، از آن در بحار ٧٨ : ١١٦ آمده است .

اين خطبه به اين لفظ والفاظ ديگر در اين مصادر آمده است : خوارزمى در مقتل الحسين ( عليه السلام ) ٢ : ٣ ، ذهبي درتاريخ الاسلام ٢ : ٣٤٥ ، ودر سير اعلام النبلاء ٣ : ٢٠٩ ، وطبرى در ذخائر العقبى : ١٤٩ ، و زبيدي در الاتحاف ١٠ : ٣٢٠ ، ابن عبدربه در العقد الفريد ٢ : ٢١٨ ، طبري در تاريخ الامم والملوك ٤ : ٣٠٥ ، أبو نعيم در حلية الاولياء ٢ : ٣٩ ، طبراني در المعجم الكبير : ١٤٦ ( مخطوط ) ، ابن عساكر در تاريخ دمشق ( بر اساس