صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣٥٣

اين لؤلؤ تر ودر گلگون حسين تست ترسم كه بر صحيفه امكان قلم زنند

گر ماجراى كرب وبلا را رقم زنند گوش فلك شود كر وهوش ملك ز سر

گر نغمه أي ز حال امام امم زنند زان نقطه وجود حديثى اگر كنند

خط عدم بر بط حدوث وقدم زنند آن رهبر عقول كه صد همچو عقل پير

در وادى غمش نتوان يك قدم زنند ماء معين چو زهر شود در مذاق دهر

گر از لبان تشنه أو لب بهم زنند وز شعله سرادق گردون قباب أو

بر قبه سرادق گردون علم زنند سيل سرشك واشك ، دمادم روان كنند

گر ز اشك چشم سيد سجاد دم زنند تا حشر ، دل شود به كمند غمش اسير

گر ز اهل بيت أو سخن از بيش وكم زنند كلك قضا است از رقم اين عزا كليل

لوح قدر فرو زده رخساره را به نيل ب ب ب