صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٣٢
به پيامبر گرويد وپيشگام همه مسلمانان بود .
أو خصم گردنكشان ، نابودكننده مشركان ، تيرخدايى بر سر منافقان ، زبان حكمت عابدان ، يارى كننده دين خدا ، ولى امر خدا ، بوستان حكمت الله ، وكانون علم الهى بود .
سپس فرمود : منم پسر فاطمه زهرا ( عليها السلام ) ، منم پسر سرور زنان .
امام در معرفى خود آن چنان پيش رفت كه صداى گريه وناله مردم بلند شد .
يزيد ترسيد شورشى برپا شود ، لذا به مؤذن دستور داد تا اذان بگويد ، مؤذن بپا خاست واذان را شروع كرد وگفت : الله اكبر ، الله اكبر ، امام فرمود : بلى هيچ چيز از خدا بزرگتر نيست ، وچون مؤذن گفت : اشهد ان لا اله الله ، گفت : بلى مو وپوست و گوشت وخون من به يگانگى خدا شهادت مى دهند .
همين كه مؤذن گفت : اشهد ان محمدا رسول الله ، امام از بالاى منبر رو به يزيد كرد وگفت : يزيد ! آيا اين محمد (صلى الله عليه وآله) جد من است يا جد تو ؟ اگر بگويى جد تو است ، دروغ گفته أي وحق را انكار كرده أي ، واگر بگويىجد من است ، پس چرا فرزندان أو را كشتى " ؟ ! پيامدهاى انقلاب آن حضرت قيام ونهضت امام آثار ونتايج بزرگى را بدنبال داشت كه بعنوان نمونه چند مورد از آن موارد را ذكر مى كنيم : ١ - رسوا ساختن هيئت حاكمه بنى اميه چون بر ملت مسلمان حكومت مى كردند به حكومت خود