صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٧٩
انسانى واخلاقي وفضيلتها از محيط زندگى جامعه رخت بربسته است ، از فضيلتهاى انسانى جز اندكى بسان قطراتى كه ته مانده ظرف آب مى باشد ، باقى نمانده ، وجامعه در زندگى وشرائط ذلت بار وننگينى بسر مى برد .
هان ، آيا نمى نگريد كه به حق عمل نمى شود واز باطل وبيداد روى نمى گردانند ، شايسته است كه در چنين محيط ننگبار ( انسان با ايمان و فضيلت خواه وحق پو به فداكارى وجانبازى در راه حق وعدالت واحياء ارزشهاى والاى انسانى بپا خيزد ) وبه ديدار پروردگارش شور وعشق نشان دهد ، من در چنين شرائطي مرگ را جز نيك بختى وزندگى با خودكامگانرا چيزى جز رنج ونكبت نمى دانم .
ودر روايتي ديگر اينگونه آمده : بدرستيكه روزگار ما دگرگونى منفى يافته وزشتيها وضد ارزشها آشكار وارزشهاى والاى انسانى از محيط جامعه رخت بر بسته ، وتنها بسان قطرات مانده ته ظرف ، باقى مانده است ، وجامعه در زندگى و شرائط ذلت بار وننگينى بسر مى برد .
هان ، آيا نمى نگريد كه به حق عمل نشده واز باطل روى گردانده نمى شود ، شايسته است در اين محيط انسان به ديدار پروردگارش شور و عشق نشان دهد ، بدرستيكه من در چنين شرائطي مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمكاران را جز رنج ونكبت نمى دانم .
بدرستيكه مردم بندگان دنيايند ، ودين لقلقه زبانشان بيش نيست ، تا آنجا مدافع دين خود هستند كه زندگى ماديشان تأمين شود ، وهر گاه مورد امتحان قرار گيرند ديندار بسيار كم است .