صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٦٩
( ٩ ) خطبه آن حضرت هنگامى كه خواست بسوى عراق برود سپاس خداى را سزا است ، وآنچه خداوند بخواهد انجام پذيرد ، ونيرو وتوانى جز به اراده خداوند نمى باشد ، ودرود خداوند بر پيامبرش باد ، مرگ بر فرزند آدم اثر نهاده آنچنانكه گردنبند بر گردن دختر جوان اثر گذارده است ، اشتياق من به گذشتگان خود بيشتر از اشتياق يعقوب به يوسف مى باشد ، وبراى من جايگاه شهادتى برگزيده شده كه آن را ديدار مى كنم .
گويا استخوانهايم را مى بينم كه گرگان بيابان بين نواويس وكربلا بر آن هجوم آورده اند ، وشكمهاى خالي وگرسنه خود را از آن پر كنند ، راه فرارى از آنچه به قلم تقدير رقم خورده نمى باشد .
خشنودى خداوند خشنودى ما خاندان مى باشد ، بر بلاهاى أو صبر مى كنيم واو پاداش صابران را كامل بما مى دهد ، قطعه بدن پيامبر از أو دور نخواهد ماند ، وآنان در بهشت گرد هم مى باشند ، كه چشمانش به آنان روشن شده ، ووعده اش را نسبت به ايشان به تحقق مى رساند .
هر كس خون قلبش را در راه ما مى ريزد ، وخود را براى لقاء الهى آماده ساخته ، با ما كوچ نمايد ، من فردا به خواست خداوند حركت مى كنم .