بى نيازى ام بخشيده أي ، وتو كسى هستى كه معبودي جز تو نيست ، خود را بهر چيز شناسانده أي ، از اينرو چيزى نيست كه تو را نشناسد ، وتو كسى هستى كه در هر چيز خود را به من شناساندى ، از اينرو تو را آشكارا در هر چيز ديدم ، وتوئى كه براى هر چيز نمايانى .

أي آنكه به مهربانى خود پايدار گرديد ، در نتيجه عرش در ذاتش پنهان گرديد ، آثار را با آثار نابود ساخته ، ونامحرمان را با احاطه كننده هايمدارهاى انوار محو نمودى ، أي آنكه در سراپرده هاي عرش نوراني خويش آنچنان پيچيده أي كه چشمها از ديدنت عاجزند .

أي آنكه با كمال زيبائى ونورانيت آنچنان تجلى كرده أي كه عظمتت بر تمامى ما سايه افكنده است ، چگونه مى توان گفت كه پوشيده أي در حاليكه اينگونه آشكارى ، يا چگونه مى توان گفت كه غائبي ، در حاليكه اينگونه مراقب وحاضرى ، تو بر هر كار قادرى وستايش تنها تو را سزاست .