أي آنكه شيرينى همدمى با خود را به عاشقانش چشانيد ، در نتيجه در پيشگاهش تملق كنان ايستادند ، واى آنكه جامه هاي هيبتش را بر اوليائش پوشانيد ، در نتيجه آمرزش جويانه در پيشاپيش ايستادند ، توئى ياد كننده قبل از يادكنندگان ، وتوئى شروع به احسان كننده قبل از توجه عابدان ، وتوئى جود وبخشش كننده قبل از خواستن خواستاران ، وتوئى بسيار بخشنده ، آنگاه به آنچه بخشيده أي از ما وام طلب مى كنى .

بارالها ! مرا از در رحمتت فراخوان تا بتو دست يابم ، وبا جاذبه محبتت مرا بسوى خود بكشان تا دلم را تماما مهياى حضور تو كنم ، خدايا اميدم از تو قطع نمى گردد اگر چه نافرمانيت را بكنم ، همچنانكه ترسم از من مفارقت نمى كند اگر چه اطاعتت را بنمايم ، جهانيان مرا بسوى تو كشانده اند ، وعلمم به كرمت مرا نزد تو وارد ساخته است ، معبودا چگونه نا اميد گردم در حاليكه تو آرزويم هستى ، يا چگونه سبك شمرده شوم در حاليكه توكلم بر توست ، خدايا چگونه دعوى عزت كنم در حاليكه وجودم به خاك ذلت سرشته است ، يا چگونه احساس عزت بكنم درحاليكه انتساب هستى ام به توست .

معبودا چگونه احساس فقر نكنم در حاليكه در وادى فقر سكنايم داده أي ، يا چگونه احساس فقر كنم در حاليكه تو با كرامت خود