صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢١٧
آنها همتم برتر باشد ، تو بر هر كار قادرى .
بارالها ! اين ذلتي آشكار در پيشگاه توست ، واين حالم بر تو مخفى نيست ، از تو مى طلبم رسيدن بتو را ، وبتو بر خودت استدلال مى كنم ، با نورت مرا بسوى خود هدايت كن ، وبا راستى بندگى در پيشگاهت مرا قرار ده .
معبودا ! از دانش مخزونت بمن بياموز ، وبه پوشش پرده پوشت مرا حفاظت كن ، بارالها مرابا حقائق نزديكان درگاهت با حقيقت گردان ، ودر راه رهروان راهت بحركت در آور ، خداوندا مرا به تدبيرت از تدبير غير خود ، وبه اختيارت از اختيار غير خود بى نياز گردان ، ودر مراكز اضطرار بخود مرا قرار ده .
بارالها ! مرا از ذلت نفسم خارج گردان ، وقبل از مرگ مرا از شك و شرك پاك گردان ، بتو يارى جسته ياريم نما ، وبر تو توكل مى كنم مرا بخود وامگذار ، وتنها از تو سؤال مى كنم نااميدم مگردان ، ودر فضلت راغب هستم محرومم مكن ، وبه تو خود را منتسب مى كنم دورم نساز ، ودر درگاهت ايستاده ام مرا از خود نران ، خدايا خشنودى ات منزه است از