صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ٢٠٥
آرزومنديم محروممان مدار ونااميدمان بر مگردان ، واز درگاهت ما را مران .
أي بخشنده ترين بخشندگان واى كريمترين كريمان ، با اطمينان به درگاه تو روى آورديم ، وآهنگ خانه تو را نموديم ، پس ما را بر مراسممان يارى وحجمان را كامل گردان ، وما را ببخش وسلامتي عطا نما ، دستهايمان را بسوى تو دراز كرديم ، در حاليكه به ذلت اعتراف نشاندار شده است .
خدايا ! در اين شامگاه آنچه از تو خواستيم را بما عطا كن وآنچه كفايتش را از تو طلبيديم ما را كافى باش ، چرا كه جز تو براى ما كفايت كننده أي نيست وپروردگارى جز تو نداريم ، احكامت در ما نافذ ، علمت بر ما محيط ، داوريت در ميانمان بر اساس عدالت است ، خير را برايمان مقدر كرده وما را از نيكان قرار ده .
خداوندا ! به جود وبخششت براى ما پاداش بزرگ واندوخته ارزشمند وآسايش جاودان مقدر كرده وتمامي گناهانمان را بيامرز ، وهمراه هلاك شوندگان هلاكمان مكن ، ورأفت ورحمتت را از ما بازمگردان ، أي مهر بانترين مهربانان .